En, misschien had Nico Hokke nog iets goed te maken. ,,Spijkenisse was toentertijd een erg moderne vereniging," weet Nico Hokke als geen ander. ,,De club had een spelersraad, waarvan ik als aanvoerder deel uit maakte.
'Aanvoerder' zei hij met een intonatie die er niet om loog en verder een inhoudelijke beschouwing over de motivatie, hoe hij tot die beslissing kwam, totaal overbodig maakte. Het drong direct volledig door. Geen discussie mogelijk, hij bepaalde en had daar zijn redenen voor, las ik tussen de regels door.
,,Ik lag goed in de groep, zowel bij de spelers als de staf," geeft Nico Hokke aan als reden, waarom trainer Ad van Dongen hem had uitverkozen als zijn verlengstuk binnen de lijnen in het elftal dat op weg ging om in 1975 het Nederlands Amateurkampioenschap te behalen.
,,Ik leverde altijd een meer dan acceptabele prestatie. Ik heb zijn vertrouwen nooit beschaamd."
En, misschien had Nico Hokke nog iets goed te maken. ,,Spijkenisse was toentertijd een erg moderne vereniging," weet Nico Hokke als geen ander. ,,De club had een spelersraad, waarvan ik als aanvoerder deel uit maakte.
Alle belangrijke en relevante beslissingen werden daar besproken. Ook het aannemen van een nieuwe trainer kwam dus op de agenda. Op een gegeven moment waren er twee sollicitanten. Ad van Dongen en nog eentje waarvan de naam míj even niet te binnen schiet. Ik heb toen geadviseerd die andere meneer te kiezen, maar het werd Ad van Dongen. De keuze was een geldkwestie. Achteraf gezien, een uitstekende keuze want Spijkenisse en Ad van Dongen bleek een fantastisch huwelijk."
,,Bovendien werd Spijkenisse geleid door een uitstekend stel bestuurders," geeft de "laatste man" aan als een van de belangrijkste reden voor het nakende succes. ,,Elk idee dat bij kon dragen tot succes werd uitgevoerd. Iedereen ging als een gesloten formatie achter het doel staan. Voorzitter Jo Witteveen, manager Piet Slijkhuis en publiciteitsman Imme Buikstra en nog anderen wiens namen mij nu even niet te binnen schieten. Allemaal kanjers van grote klasse. En, om de achtergrond keek Peet Baris mee. Dan weet je het wel. Geen berg bleek te hoog."
,,We speelden overigens bijna altijd in dezelfde samenstelling," geeft Nico Hokke aan als een zeer belangrijke reden voor het ongeëvenaarde succes. ,,We hadden nauwelijks last van blessures. Daan van der Meer en Van Deelen zaten liever bij het eerste op de bank dan dat ze in het tweede voetbalden. Zo had iedereen vrede met de hiërarchische positie in de selectie en konden met volle kracht vooruit. De keeperspositie was de laatste plooi die glad werd gestreken. Ad Lankhaar, voetbalde in het tweede, werd bij ons omgeschoold tot doelman en na enige aanpassing ontpopte hij zich als zeer betrouwbare sluitpost."
Groot spelinzicht, subtiele speler en innemend waren de andere eigenschappen die Ad van Dongen aanspraken. ,,Klopt ook wel," reageert Nico Hokke in alle bescheidenheid, waardoor zijn innemendheid op de voorgrond treedt. ,,Ik zag in het veld van tevoren wat er ging gebeuren," geeft de aanvoerder in ruste aan. ,,Anticiperen of het spel kunnen lezen heet dat tegenwoordig. Beschikte over de nodige technische vaardigheid en kon met iedereen goed opschieten. Voldoende om door Ad van Dongen tot aanvoerder te worden gebombardeerd, want hij bepaalde. Wel vond ik het een hele eer."
Rivaliteit in huis
Nico Hokke voetbalde aanvankelijk bij Hekelingen, de "aartsrivaal" van Spijkenisse. Ook in het gezin Hokke was die rivaliteit voelbaar en steeg op een gegeven moment naar een ongekende hoogte. Zoon Nico kwam in contact met de secretaris van Spijkenisse Wim van der Linde, die hem overhaalde zijn carrière bij groen-wit voort te zetten.
De vader Hokke was des duivels en beschouwde de overgang van zijn zoon als de hoogste vorm van landverraad.
,,Pa verbood zijn vrouw zelfs de was van Nico te doen," vertelt Lieneke, Nico's echtgenote het echte verhaal, terwijl Nico zelf flauwtjes glimlacht. ,,De familie heeft toen maar de was gedaan. Pa had er geen goed woord voor over. Wat heet. Ze spraken een tijdje zelfs niet met elkaar. Op den duur gingen de scherpe randjes er wel af en stabiliseerden de verhoudingen. Achteraf zagen ze allebei wel in dat Nico de juiste beslissing had genomen voor het verdere verloop van zijn voetbalcarrière."
De Spijkenisser trein kwam op de rails en begon aan een rit die zowel verontwaardiging als respect afdwong. Spijkenisse reeg de successen aan elkaar en trok de belangstelling van clubs uit heel Nederland.
,,Ja, onze verrichtingen bleven bepaald niet onopgemerkt," constateerde de inmiddels drieenzeventig jarige Nico Hokke die zijn conditie nog op peil houdt door regelmatig met Lieneke te fietsen waarbij tochtjes van om en nabij de honderd kilometer hun bepaald niet vreemd zijn. ,,De bondscoach van het Nederlands amateurelftal Arie de Vroet kwam regelmatig bij ons kijken en selecteerde Aren Buvens en mij voor de ploeg, die zich kon kwalificeren voor de Olympische Spelen in Montreal," zegt Nico Hokke trots. ,,Elke week trainen in Zeist en in de uitbeurt tegen Luxemburg maakte ik mijn debuut. ,,Kwalificeren zat er niet in. Roemenië met militairen in de ploeg en Frankrijk die profs als stagiaires opstelden waren een maatje te groot. Elf interlands heb ik gespeeld. Een geweldige ervaring, waarvan ik heb genoten."
Betaald voetbal
En, ook betaalde voetbalclubs meldden zich aan de poort van Schiekamp in Spijkenisse-Noord om Nico Hokke te verleiden de amateurs de rug toe te keren.
,,Niet gedaan en zelfs niet overwogen," reageert Nico Hokke resoluut. ,,Sparta, FC Dordrecht en Fortuna Vlaardingen toonden belangstelling. Kreeg reiskosten vergoed, vijfentwintig gulden voor een winstpartij, tien gulden voor een gelijkspel en niets voor een verlies. Niet genoeg om een overstap ook maar te overwegen." ,,Wat dat betreft is Nico Hokke te vroeg geboren," constateert Lieneke Hokke als de waarheid van een koe.
Belangrijke schakel
Belangrijk stukje in de puzzel van trainer Ad van Dongen was de veel te vroeg overleden Cor Zwartepoorte. ,,Oh, dat was een kanjer," geeft oud aanvoerder onomwonden aan. ,,Een topper. Voor de wedstrijd pafte hij nog een paar sigaretten weg. Legde het pakje weg en ging vervolgens anderhalf uur als de brandweer. Een uitermate fijne jongen. Nam míj veel werk uit handen. Ik durf te stellen dat ik zonder Cor Zwartepoorte voor me niet de voetballer was geworden die ik ben geworden."
Nico Hokke kijkt met genoegen terug op de glorietijd van zijn Spijkenisse maar besluit in de zinderende hitte met twee kanttekeningen.
,,Noordwijk was een angstgegner voor ons," ervoer Nico Hokke aan den lijve. ,,Daar verloren we vaker van dan we wonnen. En, ik vind dat er wel wat meer belangstelling mag worden getoond voor de geleverde prestaties van toen. In andere landen gaan ze heel anders om met de oude garde.
Desalniettemin is Nico Hokke weer wekelijks te vinden op de thuisbasis van Spijkenisse, het sportpark Jaap Riedijk. ,,Mijn kleinzoon voetbalt bij Spijkenisse en dat is een genot om te volgen."